چکیده

هدف: هدف از پژوهش حاضر بررسی تاثیر روش تدریس مبتنی بر تمرینات ادراکی-حرکتی روی مهارت‌های حرکتی، شناختی و فراشناختی دانش آموزان با نیازهای ویژه بود. روش تحقیق: این پژوهش به شیوه نیمه‌تجربی و با طرح پیش‌آزمون-پس‌آزمون همراه با گروه کنترل و به صورت کاربردی می باشد. جامعه ی آماری در این پژوهش کلیه دانش آموزان با نیازهای ویژه 6 تا 9 ساله شهرستان بابل در ۱۴۰۰ که در مجموع 175 نفر بودند. در این مطالعه، از هر یک از گروه‌های آزمایش و کنترل تعداد ۴۷ نفر به‌عنوان نمونه پژوهش انتخاب شدند. با توجه به امکانات موجود و همکاری مدیران و معلمان مدارس استثنایی شهر بابل، این ۴۷ دانش‌آموز (یک گروه آزمایشی و یک گروه کنترل) به روش نمونه‌گیری در دسترس انتخاب شدند. برای بررسی تأثیر روش تدریس مبتنی بر تمرینات ادراکی-حرکتی، از امکانات آموزشی و تمرینات خاص به‌منظور ایجاد محیطی با قابلیت بالا در راستای متغیرهای مورد تحقیق استفاده شد..جهت ارزیابی مهارت‌های رشد حرکتی کودکان، از آزمون‌های تبحر حرکتی بروینینکز – اوزرتسکی و آزمون توجه تولوز-پیرون استفاده شد. همچنین، برای بررسی رشد فراشناختی، از آزمون فراشناخت‌های کودکان (MCQ-C) بهره گرفته شد. ن تایج این پژوهش نشان داد که باید به روش تدریس جدید و همچنین توانایی های محیطی و استفاده از روش های مناسب تدریسی در جهت افزایش قابلیت های رشد حرکتی و شناختی و فراشناختی کودکان دارای نیازهای ویژه توجه ویژه داشت و از روش های مبتنی بر تمرینات ادراکی-حرکتی می توان در راستای تدریس موثرتر در مدارس استثنایی استفاده نمود.