نوع مقاله : مقاله پژوهشی
چکیده
هدف پژوهش حاضر شناسایی و بررسی چالشهای آموزش حضوری پس در دوران پس از کرونا از دیدگاه دبیران بود. روش پژوهش، کیفی با رویکرد پدیدارشناسی تأویلی بود. برای مصاحبه، شرکتکنندگان با روش نمونهگیری هدفمند انتخاب شدند.معیار شرکت در مصاحبه، تمایل دبیران به بیان نظرات خود در زمینه موضوع پژوهش بود. فرآیند نمونهگیری در جریان مصاحبه با به اشباع رسیدن دادهها پایان یافت. برای تحلیل دادهها از روش استرابرت و کارپنتر(2003) استفاده گردید. به این صورت که یافتهها به شرکتکنندگان ارائه شده و نظراتشان دریافت میشد. جهت حفظ قابلیت تأیید پژوهش، در تمام مراحل، مستندات بهدستآمده با استفاده از کسب نظرات مشارکتکنندگان حفظ شدند که همین مسئله،اطمینانپذیری دادهها و قابلیت تأیید آنها را امکانپذیر میکند. پس از تجزیهوتحلیل یافتهها، عوامل و دلایل تغییرات رفتاری و تحصیلی دانشآموزان بعد از دوران کرونا در آموزش در پنج دسته : علل مرتبط با معلم ،علل مرتبط با مدرسه؛ علل مرتبط با خانواده، علل مرتبط با فضای مجازی؛ علل مرتبط با دانشآموز؛ طبقهبندی شدند. برای غلبه بر این چالشها ضروری است اولیا دانشآموزان،کارکنان مدرسه و معلمان، تعامل، همفکری و هماهنگی بیشتر داشته باشند. برگزاری جلسات آموزشی برای اولیا از طرف انجمن اولیا و مربیان میتواند یاریدهنده باشد. نیاز به تقویت آموزش، ارزش قائل شدن برای حرفه معلمی و تشریکمساعی معلم و همچنین تعامل بیشتر با خانوادهها و نهایتاً در عین تحول بخشی به آموزش، مدرسه بهعنوان یک فضای فیزیکی خاص و متفاوت از سایر فضاهای یادگیری حفظ شود.
کلیدواژهها
موضوعات