مقایسه تاثیر آموزش‌های آواشناسی و زبان کامل بر سواد نوشتاری دانش‌آموزان پسر پایه اول ابتدایی

نوع مقاله: مقاله پژوهشی

نویسندگان

1 کارشناسی ارشد روانشناسی تربیتی دانشگاه شهید بهشتی

2 دانشیار گروه روانشناسی کاربردی، دانشگاه شهید بهشتی

چکیده

پژوهش حاضر با هدف مقایسه سواد نوشتن دو گروه از دانش‌آموزان پسر پایه اول ابتدایی به انجام رسید. دو گروه دانش‌آموزان تحت دو روش آموزشی آواشناسی و زبان کامل در دو مدرسه متفاوت تحت آموزش قرار گرفتند. شروع آموزش نوشتن در گروه آواشناسی هم‌سو با زمان‌بندی کتاب درسی رسمی ایران، هم‌زمان با شروع آموزش خواندن بود، اما در روش زبان کامل آموزش نوشتن تقریبا با فاصله‌ای 2 ماهه از شروع آموزش خواندن شروع شد. روش پژوهش از نوع شبه تجربی و جامعه آماری تمام دانش‌آموزان پایه اول هر دو مدرسه در شهر تهران بودند. مدرسه زبان کامل دارای 65 دانش‌آموز و مدرسه آواشناسی دارای 45 دانش‌آموز بود. در این مطالعه از روش نمونه‌گیری غیر تصادفی در دسترس استفاده شد. بدین گونه که از هر مدرسه 30 نفر و مجموعا 60 نفر انتخاب شدند. ابزار سنجش آزمون پیشرفت تحصیلی نوشتن اول ابتدایی (راغب، 1384) بود که به صورت گروهی در هر دو مدرسه در دو مرحله پیش‌آزمون و پس‌آزمون به انجام رسید. جهت تحلیل آماری در این پژوهش از تحلیل کواریانس استفاده شد. نتایج نشان داد که عملکرد گروه آموزشی زبان کامل در خرده آزمون املا بهتر از عملکرد گروه آواشناسی بود (05/0>P). در خرده آزمون بیان نوشتاری تفاوت معناداری میان دو گروه مشاهده نشد. این پژوهش ابتدا تلنگری است برای بررسی اثربخشی روش آموزش نوشتن فعلی و نتایج آن قابل استفاده برای طیف وسیعی از مربیان و مسئولین آموزشی پایه اول ابتدایی است تا بتوانند در روش تدریس آموزش نوشتن خود تجدید نظر‌های لازم را انجام دهند.

کلیدواژه‌ها


عنوان مقاله [English]

Comparing the effect of phonics instruction and whole-language instruction on written literacy of the first-grade primary schoolboys.

چکیده [English]

This study has been implemented to compare the written literacy of two groups of Iranian first-grade primary schoolboys. Each group learned to read and write with a different instructional method at two different schools; one was trained with traditional phonics procedure, and the other was trained with the whole-language approach. Commencing the writing instruction at first group was concurrent with starting the reading instruction, but the writing instruction in the whole-language group began two months after the beginning of reading instruction. The research method was quasi-experimental, and the statistical community was all the students of the two schools. The whole-language school had 65 students, and traditional phonics school had 45 students. The non-random convenient sampling method was used in this study, so 30 students from each school, and totally, 60 students were chosen as a sample. The research tool was the first-grade Academic writing achievement Test (Ragheb, 1384) that was administrated in each group at pre-test and post-test jointly. For the statistical analysis, the Covariance method was used. The results indicated that whole-language students were better than traditional phonics students in the spelling (P

کلیدواژه‌ها [English]

  • "Literacy"
  • "Writing Instruction"
  • "Whole-Language"
  • "First-grade"